على عليه السلام در دوران پيامبر هجرت پس از آنكه آن عهدنامهء ملعون از ميان رفت و در بازوى قدرتمند دعوت اسلامى هيچ خللى پديد نيامد ، قريش مجبور شد به بنى هاشم اجازه دهد تا در مكّه رفت و آمد كنند و با مردم داد و ستد داشته باشند . عموى بزرگوار و پيشتيبان آن‌حضرت ، ابوطالب و نيز همسر وفادارش خديجه به خاطر سختيهايى كه در شعب متحمّل شده بودند ، درگذشتند و اين سال به عام الحزن ( سال اندوه ) معروف شد . در اين سال پيامبر در واقع بزرگترين ياور و استوارترين تكيه‌گاه خود در سختيها را از دست داد . با اين پيشامد پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت به سوى مدينهء منورّه هجرت كند و در مقابل ، كفّار مصمّم شدند پيامبر را پيش از هجرت به مدينه ترور كنند . آنان بدين منظور سى تن از مردان جنگى و ماجراجويان خود را برگزيدند تا شبانه به خانه پيامبر هجوم برند و آن‌حضرت را بكشند . هريك از اين جنگجويان به قبيله‌اى از قريش منتسب بود . هدف كفّار از اين طرح آن بود كه خون‌پيامبر را به‌گردن تمام قبايل قريش اندازند و بدين